|... شــکــایــتــــ |

از چی بگـــــمــــ ؟ آره ... به قول یــاس از چی بگمـــ ؟

از نامردی های مردمـــ ؟

از فراموش شدن های مردمــ ؟

از فراموش شدن خدا ؟

از فـــقـــر ؟

سکانس اول :  بنی آدمــ اعضای یکدیگرنــد ؟ در آفرینش ز یکــ گوهرند ؟

کجــای کاریمــ ؟

وقتی یــه بنده ی خدا عشقش تو کما جون بده کسی نباشه کمکـــ مالی کنه و این طرفـــ تصمیمــ بگیره کلیه ی خودشو بفروشه تا خرج بیمارستان معشوقه ی خودشو بده یعنی چی ؟

یعنی اوج مرامــ از طرفـــــ آدمایی که حتی یه همدردی همــ با این طرفــ نکردن تنهاش گذاشتـــن

حالا میفهممــ که چــــرا  هرکی پول داشته باشه همه دوستش دارن حتی به ظاهر

یه ضربـــ المثل هم بود که هرچی فکر کردمــ یادمـــ نیومدـ

ســکانس دومــ : رفــــیق ؟ حیفــــ واژه ی رفیـــق که بعضیا میدیمــ

به آدمایی که پشتـــــ رفیقشونو تـــو سختی ها خالی میکنن ؟

به آدمایی که تو دعوا رفیقشــــو دارن تیکه تیکه میکنــــن نمیره جلو ، فقط آروم سرشو میندازه پایین و از محل دور میشه ؟

بـــا مــــرامــــ نوشتـــــ : نـیــمــ  کیـــلو بـــــاش ولی مـــــرد بـــاشـــ

سگـــــ نوشـتـــــ : نظر خصوصی و تبلیغاتـــی نگذازیــد | نظراتــ خصوصی عمومی میشوند

| خـــــــــط يـــادگــــــاري بـــــگــذار |

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

|... دوبـــــــاره |

بودنمــ را هیچ کس بـــاور نداشتــــ ، هیچ کس کـــاری به کار من نداشتـــــ

بنویســید بعد مرگمـــ روی سنـــگــ ، با خطوط نـــرمـــ و زیـــبـــا و قـــشــنگـــ

کــه خوابیده در این گور سرد ، بودنش را هیچ کس بـــاور نــــکرد

خســـتــــه نوشـــ : هر چنــد خسته امــ از نوشتـــن ، ولی بهترین همدرد را نمیتوان رها کرد

عاشق نوشـــتـــ : بَســتَـــمه دیگـــه شکستـــن

روزگار نوشـــتـ : کاش برای دلشکستـــن هم مجازاتــی وجود داشتــ .کاش

| خـــــــــط يـــادگــــــاري بـــــگــذار |